منشور

تماشای تو خوش ترین حادثه اس تماشای هر روز تو کارمه واسه من یه منشور داره جهان که کلش فقط دوست دارمه توی خونمون میشه دنیارو دید زمانی که عکست روی دیوارمه یه بغضه عجیبی تو لبخندته که دنیا نمیفهمه اون از چیه تو این دوره ای که نفس میکشیم همه خنده های تو تاریخیه تو خود حس، عاشق شدنی تو همه اسطوره های منی واسه من تو هر روز این غربت، تو خود وطنی واسه من جهان قد یه دهکده اس که زیباترین اتفاقش تویی یه وقتایی حتی مثه خونمه که هر گوشه هر اتاقش تویی زمین وسعت یه کویره برام که تنها در رو به باغش تویی یه بغضه عجیبی توو لبخندته که دنیا نمیفهمه اون از چیه تو این دوره ای که نفس میکشیم همه خنده های تو تاریخیه تو خود حس، عاشق شدنی تو همه اسطوره های منی واسه من تو هر روز این غربت، تو خود وطنی تو رو لحظه لحظه سفر میکنم واسه با تو بودن زمانم کمه شمال و جنوبه جهانی هنوز واسه من که عکسای تو نقشمه