استثنایی

اوووه با سینا شایع بیت صدا رپ خیابون میده جفت گرگیم ولی کی بارون دیده؟ کلاس موسیقی و ویالون چیه؟ یه پامون گیره یه پامون زیره زمینای تهران پامه یه جی وان چراغ علاالدین و ساعت بِن تِن جادو می کنه بیت به بیت، بیتام سِک پیک هام تو بگو فلفل خام شرت چهار انگشت بالا شلوار بگی رو پا خودت باشی رپ بازتری بارون می گیره میری تو شهر، آب تنی جوره جنست باهام ما مرد شدیم زودتر به ناچار دست به آچار تو محلمون، خنده قاچاق هر روز دست یکی مون دستبند آژان ماشین می نداختم رو کله، با چهار با هر کی داشت، پرونده پا کار خونی شدن چقدر لباسام زندگیمو بودم عین پرنده، آزاد من استثنام، استثنام استثنایی از قلب یه خاندان که تحمیل می کرد بهت اجباری یه جورن و می خوان تو هم عینش باشی هی تکراری، هی تکراری ولی مگه ممرضا کرمش خوابید؟ نشستش پا بیت، ورسش گایید دم شماها گرم که عشق بهش دادید (خیال راحت، میکروفونو بهش بسپارین) تا برات آبی و قرمز سفید و سیاه کنم بیا ببین چه حسی داره رفیق شیرها شدن منو ا پا نمی ندازه یه شیشه سیانور هم ممرضا شایع، رپ می نویسه جیغا بلند صدا جیغا بلند صدا جیغا بلند همه صدا جیغا بلند نمی بازی، ببازی می بازی به خودم بدو تو خیابون و سوپر استار شو نگاهتو به کوچه بنداز تو بدو تو خیابون و سوپر استار شو قرارداد خوبو امضاش کن بدو تو خیابون و سوپر استار شو نگاهتو به کوچه بنداز تو بدو تو خیابون و سوپر استار شو قرارداد خوبو امضاش کن رپ برای من و تو یه عقده گشاست بچه بالا پایین نداره این حکمه و تاس شکر خدا این نخبه لا جمله کشاست و با کل قوا آماده برده و باخت نداره جنگ، با خیابون زودم توقف خونه م همینه آخه اونم تشنج اما شل بگیرم می گیره خون هر طرفو نمی خوام عادت بدم به این لوپ، اسلحمو گذاشتم وسط هر چی بودم بلدو برای هر کی یه چی برام رپه رو کرد همش رو شیر فهم کردم چاقو رو گردنمو که حل نمی کنم اینجا با زور مسئله رو خود به خود پر کردم از روحم ورقو داد می زنم خط به خط تو دفترمو همینا، نشونم داد مازوخیسمامو خود درگیریامو ساخته رایم و بیتا رو همینا نشون داده من شاد و بی عارو پس تو تِرکام بهت میدم کادو هیپ هاپ رو این بازی حرافاست و تعارف، بی تعارف پس تنها چیزی که جلو می بره ما رو دیالوگ واسه همینه اینجام و تو هر پاتوقی با تو چون خوب می دونم می کنن مردم، فالو چیا رو با داد و بیدادو پانتومیمامم راهمو میام و می سازم با کلیامو باگ و دیباگ هارمونیامو چند دفعه مگه میگن؟ من داغ تر از نور مرکز ذره بینم تا تندیسم بره سر در رپ این شهر چون الکیای این مهلکه ته کشیدن حقمه، همه دیدن حقمه پارک کنم قایقم رو رو یاتم لای کش و پولا غرق ساده تر و پویاتر آره مردم، هورا دست این نابغه رو دوست دارن چکه میشه رو صحنه از این مایک لک و خون آبش و بلندتر می پرونتم هی پر و بالم باور کن دارم ذهنمو باور تا جایی که نتونه بکشه اسممو خاور کیفمو دارم شعرم و کاغذ حسم آهنگ (ببین زندگی می سازم، کی از اتاقم) زنده م و با بالاترین غلظت خوشحالم چون این رشته ای که گرفته چشمم رو تازه ست و بالاتر از شهر و استان و کشور و قاره ست بدو تو خیابون و سوپر استار شو نگاهتو به کوچه بنداز تو بدو تو خیابون و سوپر استار شو قرارداد خوبو امضاش کن بدو تو خیابون و سوپر استار شو نگاهتو به کوچه بنداز تو بدو تو خیابون و سوپر استار شو قرارداد خوبو امضاش کن بدو تو خیابون و سوپر استار شو نگاهتو به کوچه بنداز تو بدو تو خیابون و سوپر استار شو قرارداد خوبو امضاش کن بدو تو خیابون و سوپر استار شو نگاهتو به کوچه بنداز تو بدو تو خیابون و سوپر استار شو قرارداد خوبو امضاش کن