خاطره‌ها - مدلی

نسترن با تو دل من توی گلخونه ی یاره وقتی نیستی تک و تنها، لحظه ها رو میشماره نسترن، ای عشق من، حرفی بزن، بگو تو رو به خدا، تو دلت مال کیه؟ تو حواست جای دیگس، تو خودت نمیدونی به خدا، نمیدونی به خدا نسترن، ای عشق من، حرفی بزن، بگو تو رو به خدا، این اداها چی چیه؟ تو دلت یک جای دیگس، تو خودت نمیدونی به خدا، نمیدونی به خدا نمیدونی به خدا، نمیدونی به خدا غروب شد، باز خیالت به سرم زد، سپیده شب اومد به تموم پیکرم زد، سپیده نه یه شب، نه دو شب، هر شب و هر شب شب یلداس نمیدونم خدا شبو واسه چی آفریده سپیده، از اون روز که چشام چشماتو دیده نمیدونی دل من چی کشیده، سپیده، سپیده سپیده، از اون روز که چشام چشماتو دیده دیگه خواب شب از سرم پریده، سپیده توی باغچه ی عشق یه گل میخوام که رنگش رنگ تن تو باشه، بانوی شرقی یک گل نجابت که جنس شاخ و برگش از بدن تو باشه، بانوی شرقی بانو، بانو، بانو، بانو، بانو، بانو، بانوی شرقی بانو، بانو، بانو، بانو، بانو، بانو، بانوی شرقی آهای برگ گل یاس، دلم بدجوری تنهاس شدم قربونی عشق توی بازی احساس از اون روزی که رفته دلم غرق تمناس شدم مست نگاهش، نشستم سر راهش شدم هرچی که میخواست حقیقت و سرابش شدم بازیچه ی دست همه قول و قرارش بعد از، بعد از، بعد از نسترن هیچی دیگه نمونده باقی اون رفته منو کاشته تو این باغ اقاقی بعد از نسترن هیچی دیگه برام نمونده اون با رفتنش گلخونه ی عشقو سوزونده