آشفته (کانت)

از من مپرس ای دل چرا آشفته ام آشفته یا بر لبی چون قصه ای ناگفته ام ناگفته داغم نکن، رنجم نده، این غم نهفته بهتر این قصه ها رنج آوره، ای دل نگفته بهتر