بوسه‌ی باد

بوسه ی باد خزونی با هزار نامهربونی زیر گوش برگ تنها میگه طعمه ی خزونی برگ سبز و تر و تازه رنگ سبزش و می بازه غرق بوسه های بادو وحشت روزای تازه می کَنه دل از درختا میشه آواره ی کوچه کوچه ای که یادگاره روزای رفته و پوچه می شینه گوشه ی کوچه چشم به آسمون می دوزه می کنه یاد گذشته دلش از غصه می سوزه یاد روزایی که کوچه زیر سایه ی تنم بود مهربون درختِ عاشق مست عطر نفسم بود سهم من از بوسه ی باد چی بگم ای داد و بیداد همه زردی و تباهی مردن و رفتنِ از یاد سهم من از بوسه ی باد چی بگم ای داد و بیداد همه زردی و تباهی مردن و رفتنِ از یاد سهم من از بوسه ی باد چی بگم ای داد و بیداد همه زردی و تباهی مردن و رفتنِ از یاد