فرق

فرق کرد همه چی دورتو نگاه کن می خوان جات باشن خودتو نگاه کن دیگه نیستی اون آدمِ قبلی یه روحِ آزادی، نی جای تو حصار خُب صبح بی درد نمیشه کار داری منو اه کت و باز نکن باشگاه نی عمو آ رولو می کنم هی پاسکاری عمو استادم رستافارم تو تارکانی عمو پویان نیست به یه ورش، میکنه ریسک نی پیِ تنش ایده پُر توی سرش، میکنن فکر رو نظرش میده بیت تو اثرش دافِ قر توو کمرش میله گرد تو بقلش، میاد ورد تو بدنش آه، فرق کرد همه چی دورتو نگاه کن می خوان جات باشن خودتو نگاه کن دیگه نیستی اون آدمِ قبلی یه روحِ آزادی، نی جای تو حصار خُب عجب ضربانی، دَم از سم و عیش و چو بر آنی این خط طی شد و من گیجم، چشا رود خونه فورانی پره ساغره همه باریک، لبِ داغت، شبِ تاریک توی دامم بمون تا این که، بره اَ تن این سمِ جاری قصه ها شبا خوشحالم کردن، صبح تو فکر دار فانی سایه ها هی دنبالم کردن، ولی نبودش جای پایی پیچیده شد راهو باختم هم، ساده دیدم ساده ساختم هم مدرسه جدیده، مرسی دارا میام واست شعله ورم از جنسِ آتیشم یه نابغه ام تا یه استعداد بیشتر ماسک نمیزنم مث تو عادی شم مکتب جدید پایدار استناد میشم بار به بار هر چی بنویسم خوبه سریع جا به جا میشه بازی حمله شبیخونه پشت پُر، رابطه ها اینجا نوع قویشونه گوش قفل، تا به تا چشا شبو نری خونه میرقصه قلم، میترسه ورق برگرده چون نمیدونه قصد و هدفو کرد شسته ورم، به قصد ترقی مینویسم و نمیکنم وقتو تلف و من أ نسلِ شره، تو مغز و سرم پیرامون شهر پُر کرده حش و علفو بچه نشعه خلفو، هرچی نقده غلط کردن ولی نکرد این ترکِ شرفو با عشق میسازیم نداریم رسمِ تنفر نه (رسم تنفر نه)