دلِ من

دل من یه راه دوره دل من دل من سنگ صبوره دل من مث اون گوشه صحن آسمون خالی از ابر غروره دل من چه صبوره دل من چه صبوره دل من چه صبوره دل من چه صبوره دل من سبد ستاره دست کوچه نیست بوته مهر گیاه تو باغچه نیست شاخه شکسته از ما چی میخواد گل قاصد گل هر دریچه نیست گل هر دریچه نیست گل هر دریچه نیست گل هر دریچه نیست گل هر دریچه نیست دو پرنده زیر بارون میمیرن دو ستاره از دلم پر میگیرن گل تنهاییمو هی باد میبره گلای باغ دلم سر به زیرن کی میشه پر بگیرن کی میشه پر بگیرن تو چشام حسرت با تو بودنه تو دلم اوج صدای رفتنه پشت دیوار بلند تنهایی این خداحافظی از خود منه وقت بی تو بودنه وقت بی تو بودنه