صحنه

يادمه که يه شب وقتي توي آسمون يه ستاره ي تنها مهمون بود تو کهکشون دلم تپيد و فرياد زنون گفت ببين ببين آوازه خون برو روي صحنه ، نشين توي خونه ستاره ي بي نشون صحنه ه ه ه ...باز منو صدا کرد عشق تو دوباره... ما رو آشنا کرد ميگن دنيا فيلمه همش هست يه صحنه رو ورقه نوشتم نقش من که نگن به من چه و حرفم پخش شه دنيا زير پام و جام هست رو صحنه خيلي درده ، وقتي نسلت زنده به گور ميشه ذره ذره بنويس خط به خط حرفت گرچه کس نميذاره وقت که بفهمه حرفت پشت پرده باز رشد حرفت من يکي نميذارم خوش شه صحنه منم کعبه ، بهم نزن تعنه رها تر از اونم بشم برات برده رها ترين شهاب شباي شنبه فراترين سراب آرزو برا من سهله صحنه ... توي دستاي منه صحنه ... جواب شبهاي منه...آه[Hook] يه آوازه خون ، که تا داره جون ميخونه آواز خون ، تا واشه اون گوش پير و جوون ، به همه آثار اون عشق مردمشه تنها پاداش اون ستاره ي بي نشون ، ميون کهکشونو نميمونه تو سکوت ، ميگيره سهمشونو از شمال و جنوب ، حق نسلمونو وقته خروج از رکود ، وصله دستمونو حالا بتونه يا نتونه ، بمونه يا نمونه حالا که جوونه باس بکنه تا بدونه که نمونه يه بهونه که بخونه يا نخونه بمونه يه نشونه ، حتي اگه يدونه دوره از آشيونه و تنها شده ديوونه و برا شما ميخونه و برا شما ميمونه صحنه ... توي دستاي منه صحنه...جواب شبهاي منه بذار دلمو بشکنه و صدامو بشنوه تا ساله ديگه ببين کنم عوض اسم مگه نه که تکه طول ، نگه رپ هست قسمتش وطن عشقمه و سفر شعرمه يه رپکن خفه ، حالا سمبل رپه ندادم باج به تاج ، نه...از خود منه مردمي که خوردن نون گندم شبش مردمي بردن شور جنگو از سرش آره حالا حالا ها ، جام اين بالا بالا هاس ميخواي بيا با ما بالا , ميخواي جاي حالا باش آره حالا حالا ها , جام اين بالا بالا هاس ميخواي بيا با ما بالا , ميخواي جاي حالا باش[Bridge: Siavash Shams, Erfan] آه. . . ميخوام باهاتون حرف بزنم ، با همتون ... ميخوام همه چيو بگم گاهي وقتا دستم بستست ، گاهي وقتا رو کوتاهي خودمه ... ولي يه چيزي : يه ساعت تو کفش من نبودي که ببيني چرا رپ...نه...!!! آره ...گفتم حالا حالا ها پايين نميام ... ولي صحنه رو به عنوان يه مکان ، يه مرتبه نميبينم... به نظر من صحنه يه مسئوليته ... مسئوليت نسبت به شما ... مسئوليت نسبت به خودم... آه...آره صداي ناله ي ساز درمون روحمه نور صحنه ها تنها عشق تارو پودمه عشق ديدنه تو هموطن ، که ميخونه با صداي من ميخونه شعرمو ، ميشناسه صدامو...تموم دنياي من