آدم‌های شب‌زده

صبح که از خواب پا میشم میبینم باز دوباره نور خورشید به تن زمین میباره تن خشک شوره زار یا کویر یا سبزه زار سهم روشناییشون فرقی نداره من میرم تا برسم به شهر خورشید من میرم تا برسم به شهر خورشید من راهی راه آسمونم راهی که درش معجزه باشه من مسافرم به سوی خورشید نورش اگه سهم همه باشه آدمای شب زده چشاتونو وا کنید ببینید عدالتو تو شهر خورشید که خدای آسمون واسه سهم زندگی میون ما آدما فرق نمیذاره پس بریم تا برسیم به شهر خورشید پس بریم تا برسیم به شهر خورشید من راهی راه آسمونم راهی که درش معجزه باشه من مسافرم به سوی خورشید نورش اگه سهم همه باشه