پروانه‌ها

میخوای که بری اَ پیشم اما نمیدونم چی میشه (چی میشه؟) شاید وقتی رفتی عطرت هنوز تو خونه مون بپیچه (همم نا) حس می کنم بهتره نباشی تو برنامه هام سرنوشت اینه باید بری مث پروانه ها اگه یه روز، یه جا منو دیدی دوباره راهتو بکش برو، برام فرقی نداره اشک رو گونه ت منو نمیرنجونه دیگه فکر رفتنت منو نمیترسونه وقتی صدات میاد هنوز نمیدونم که چند چندم اما کنار میام با خودم حتی اگه بدتر شم اگه برم سمت نور و تو رو نبینم امید درونمو بکُشم و بمیرم دیگه زندگی واسه من معنی نداره این عشق درونم دیگه گرمایی نداره شبا به خوابت میام تا فکر نکنی من شدم کمرنگ تر اما بذار بیام چون مرز دوست داشتنتو رد کردم مث پروانه ای که داره به سمت اون نوری میره (چی میشه؟) که آتیشش بتونه بسوزه بدنشو، بمیره (میرم) منم دارم می سوزم تو این جهنم زیبا سرنوشت اینه باید برم مث پروانه ها میخوای که بری اَ پیشم اما نمیدونم چی میشه (چی میشه؟) شاید وقتی رفتی عطرت هنوز تو خونه مون بپیچه (بپیچه) حس می کنم بهتره نباشی تو برنامه هام سرنوشت اینه باید بری مث پروانه ها