Naa Mehrabani

در دیگران می جوییم اما بدان ای دوست این سان نمی یابی ز من حتی نشان ای دوست من در تو گم گشتم مرا در خود صدا می زن تا پاسخم را بشنوی پژواک سان ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست در آتش تو زاده شد ققنوس شعر من سردی مکن با این چنین آتش به جان ای دوست گفتی بخوان خواندم اگر چه گوش نسپردی حالا که لالم خواستی پس خود بخوان ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست من قانعم آن بخت جاویدان نمی خواهم گر می توانی یک نفس با من بمان ای دوست یا نه تو هم با هر بهانه شانه خالی کن از من منی بر شانه ها بار گران ای دوست نامهربانی را هم از تو دوست خواهم داشت بیهوده می کوشی بمانی مهربان ای دوست آن سان که می خواهد دلت با من بگو آری من دوست دارم حرف دل را بر زبان ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست