Engar

ما دو همچین فرقی نداریم هر دو بازیچه ی روزگاریم من در حسرت یه نگاهش اون اما (اون اما) انگار نمی بینه که من اینجام (من اینجام) نمی بینه دست گرمشو میخوام (من اینجام) من اینجام هر جور میرم سر راهش اون باز به من نیست حواسش چون انگار انگار نمی بینه که من اینجام (من اینجام) نمی بینه دست گرمشو میخوام (من اینجام) بی تفاوت رد میشه از کنارم مثکه اصلا من واسش یه دیوارم من اما حاضرم تو حسرتم تنها بمونم تا نشکنه شیشه ی نازک غرورم (من اینجام) انگار نمی بینه که من اینجام نمی بینه دست گرمشو میخوام (من اینجام) بی تفاوت رد میشه از کنارم مثکه اصلا من واسش یه دیوارم