انکار

چی شده؟ غم زیاد Wo Wo Ah دلم لک زده واسه ونکوور یاو یاو دلم لک زده واسه بارون ونکوور واسه سردی توی نگاه های مردمش انقد چت شی که یادت بره رول چندمه چقدر دلم واسه weed shopها تنگ شده واسه مستیام تکی دم دریاش و مودم که عوض می شد با رنگ برگاشو واسه پلیسا که بودن رو ما حساس و شهری که یاد دادش بهم پروازو یه پل داره اون جا اسمش Lions Gate وسطش تلفن کوچیکای ساینه که روش زده قبل اینکه تمومش کنی یبار بردار اون گوشی ای که پایینه ینی چی می خوای بدی منصرف شه به آدمی که کل دنیا پشت سرشه بسه چقدر بگم منفیاشو دیگه چند ساله سپی پی مثبتشه شهری که منو انداخت رو روال عشقم و اولین بار دیدم اونجا توی Mall پیش خودم گفتم زدم توی خال ولی همه حسام اون وقت میداد بوی سادگی از بچگی میومد از آفتاب بدم سیاهی هام زیر نورش آشکارترن لک زده واسه هوا ونکوور می خوام زیر بارون بزنم رو آسفالت قدم دلم لک زده واسه بارون ونکوور واسه سردی توی نگاه های مردمش انقد چت شی که یادت بره رول چندم چقد دلم واسه weed shopها تنگ شده واسه مستیام تکی دم دریاشو مودم که عوض می شد با رنگ برگاشو واسه پلیسا که بودن رو ما حساس و شهری که یاد داده بهم پروازو مامان می گفت چرا درس نمیخونی؟ درس خوناش می خوندن از ترس بی پولی خواستم معمولی نبودن و تجربه کنم میگن تا ا دست ندی چیزی قدر نمی دونی پول تو جیبام انداز پک سیگار نداشتم داشم دو نخ میداد واسه نسخیام یا همو منو دیدن مود ملو دم نیلو گرم که موند بام تو روز عصبیام دلم تنگه واسه ون پرسل و برجاشو لبخند آقازاده ها توو پورشاشو هاتداگ خیابونی تاپ دنیاشو واسه بیبیاش که همیشه بودن خوش فاز یه پارتی میخونم نه که غم من کمه هوا میرم ونکوور انگار دفعه اوله شهری که خلسه ی دپرسو میساخت الان فکر و خیالام بعد دهه بعدتره دلم لک زده واسه بارون ونکوور واسه سردیه توی نگاه های مردمش انقد چت شی که یادت بره رول چندمه چقد دلم واسه weed shopها تنگ شده واسه مستیام تکی دم دریاش و مودم که عوض میشد با رنگ برگاش و پلیسا که بودن رو ما حساس و شهری که یاد دادش بهم پروازو