قاسم نقوی، آهنگساز و نوازندهٔ پرکاشن پاکستانی-آمریکایی، در کنار فعالیت‌هایش به‌عنوان سینتی‌سایزرنواز، با پروژه‌های متنوع و چندرسانه‌ای شناخته می‌شود. او به‌عنوان درامر تریوی مینیمالیستی Dawn of Midi و همچنین در مقام هنرمند مستقل، موسیقی‌هایی خلق کرده که از نگاه صوتی دقیق و معماری‌شده برخوردارند و در قالب‌های ارکسترال، موسیقی مجلسی و تجربه‌های معاصر گسترش یافته‌اند. از آثار شاخص او می‌توان به آلبوم Endling اشاره کرد؛ اثری مبتنی بر سینتی‌سایزرهای ماژولار که در امتداد جهان صوتی قطعهٔ ارکسترال God Docks at Death Harbor شکل گرفته و سفری ۴۳ دقیقه‌ای را در فضایی آینده‌نگر ترسیم می‌کند. نقوی برای مجموعه‌ها و هنرمندان گوناگونی از جمله The London Contemporary Orchestra، The BBC Concert Orchestra، Crash Ensemble، Bang on a Can All-Stars، Jennifer Koh، Stargaze، The Cello Octet of Amsterdam و The Helsinki Chamber Choir نوشته است، و همکاری‌هایش با حوزهٔ رقص، سینما و هنرهای چیدمانی نیز بخشی مهم از کارنامهٔ اوست؛ از جمله Chaotic Body، حضور موسیقی Chronology در Shadow Waltz، آهنگسازی برای The 12th Victim و پروژه‌های هنری Laura Poitras و Naeem Mohaiemen. او همچنین در Two Centuries با Andrew Cyrille و Wadada Leo Smith همکاری کرد؛ اثری که جایزهٔ Deutscher Jazzpreis را برای آلبوم بین‌المللی سال در بخش موسیقی سازی دریافت کرد.